52um – muzyka filmy

Lord Voldemort.

Drugą z najważniejszych postaci w cyklu „Harry Potter” jest Tom Marvolo Riddle, choć sam siebie nazwał Lordem Voldemortem, gdyż nie znosił swego imienia oraz nazwiska. Tak jednak określać według niego siebie mógł tylko on sam. Jego poplecznicy nazywali go Czarnym Panem. Wszyscy pozostali czarodzieje natomiast ze strachu przed samym jego imieniem nazywali go „Tym, którego imienia nie wolno wymawiać”, lub „Sami-wiecie-kim”. Strach przed Lordem Voldemortem jest całkowicie zrozumiały, jeśli wiemy, że wymordował wielu znamienitych czarodziei, którzy stanęli mu na drodze do nieśmiertelności. Zabił także wielu mugoli, jako że „gatunek” czarodziejski Tom uważał za wyższy i potężniejszy od tego zwykłego, mugolskiego. Starał się zadawać jak najwięcej krzywd każdemu, kto mu zawinił, stanął na drodze lub po prostu, dla „zabawy”. Voldemort nie oszczędzał nikogo, nie miał żadnych skrupułów, potrafiłby zamordować nawet najwierniejszego sługę, gdyby ten tylko odrobinę się z nim nie zgadzał. Rodzicami Toma byli Tom Riddle oraz Meropa. Swe lata młodości tak jak Harry spędził bez rodziców, ponieważ matka umarła podczas porodu, a ojca nie znał wcale. Gdy dowiedział się, że jego ojciec był mugolem i nie zadał sobie nawet tyle trudu by go znaleźć, zamordował go, gdy już miał odpowiednią ku temu moc. Nazywany był najpotężniejszym czarnoksiężnikiem wszechczasów.

Albus Dumbledore.

Dla odmiany Albus Dumbledore nazywany był nie największym czarnoksiężnikiem, a największym czarodziejem wieku dwudziestego. Budził powszechny podziw i szacunek, jako że jego czyny były naprawdę wielkie, włączając w to pokonanie w walce innego potężnego czarodzieja Gellerta Grindelwalda, który niegdyś był jego przyjacielem. Albus Dumbledore nazywał się tak naprawdę Albus Percival Wulfryk Brian Dumbledore. O jego wielkości świadczyć może także fakt, że posiadał jeden z insygniów śmierci- czarną różdżkę. Był jednym z największych przyjaciół Harry’ego Pottera i zwykł go zawsze wspierać, gdy ten miał jakiekolwiek problemy czy kłopoty. Zmarł zabity przez Severusa Snape’a, jednak to niewiele znaczyło, gdyż zmarłby i tak w niedługim czasie za sprawą klątwy, jaka nałożona na niego została, gdy ten próbował zniszczyć jeden z korkruksów Lorda Voldemorta. Zmarł w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym siódmym, w szóstym tomie przygód Harry’ego Pottera, gdy ten miał lat siedemnaście. Ojcem jego był Percival Dumbledore. Zmarł w Azkabanie, zesłany tam za zabicie kilku mugoli. Nie było to jednak typowe zabójstwo z premedytacją, co wyjaśnione jest szerzej w siódmym tomie Harry’ego Pottera. W roku swej śmierci Albus Percival Wulfryk Brian Dumbledore miał sto szesnaście lat. W ciągu swego długiego życia zdążył wiele dokonać, korespondował z wieloma znanymi osobistościami świata czarodziei, w tym z wynalazcą kamienia filozoficznego, Nicolasem Flamelem.