52um – muzyka filmy

Arabska muzyka na pewno nie jest w stanie wszystkim ludziom przypaść do gustu, ale potrafi na pewno zaskoczyć.

Muzykę arabską często uznaje się za podporządkowaną jednej grupie etnicznej. I właśnie tutaj pojawia się błąd, ponieważ ten rodzaj muzyki jest wspólny dla wyznawców islamu, których wspólnym elementem jest język i kraj arabski. Od kiedy zaczął tworzyć się i rozwijać islam muzyka arabska stała się jej nieodłącznym elementem w kulturze i pochłaniała wiele kultur wschodnich między innymi Turcję, Indie, a także kraje Afryki takie jak Egipt, czy Maroko. Pojawiła się też w Bizancjum oraz Grecji. Dlatego właśnie doszło do jej przemieszania i łączenia się z innymi kulturami, przejmując od nich często różne cechy.

Muzyka arabska powstała na bazie greckich melodii. Można to też zauważyć w terminach muzycznych, które mają greckie brzmienie. Dlatego arabska muzyka nie jest jednolita i często wiąże się z kontrastami. Zmieniała ona również często swój charakter, raz pojawiając się w meczetach, innym razem znikała z powodu zakazów. Dzisiaj muzyka arabska, czy też islamska jest jedynie przyjętym zwyczajowo terminem, gdyż żadna  nich zachowała swojej czystej formy.

Muzyka grenlandzka ma swoje specyficzne cechy i na terenach, których powstała nazywana jest po prostu muzyką ludową.

Muzyka grenlandzka łączy się z dwóch zasadniczych nurtów – duńskiego oraz inuickiego. Jednakże pojawiają się też nieznaczne wpływy brytyjskie oraz amerykańskie. Niektórzy uważają, że muzyka ta jest stworzona na bazie rocka, inni uważają, że jest na ten gatunek muzyczny zbyt melodyjna.

Do czasów dzisiejszych ludy te tworzą muzykę, którą opierają na tradycjach ludowych. Wciąż zachowały się jej specyficzne elementy. Jedną z tradycji, która jest podtrzymywana są ludowe opowieści, które powstały w XIX wieku. O muzyce grenlandzkiej mówi się jak o takiej, która najlepiej przetrwała wszelkie wpływy europejskie. Najlepiej jest to widoczne w północnej części wyspy. Tam kultywuje się typowe dla tego gatunku muzycznego tańce przy rytmie bębnów. Niegdyś bębny takie robione były z pęcherzy niedźwiedzich, które zostały później naciągnięte na drewnianą ramę. Dziś jest to najbardziej rdzenny rodzaj muzyki z tych terenów. Czasami była ona wykorzystywana przez szamanów do celów rytualnych. Czasami były również organizowane pojedynki na śpiewanie.