Nu metal, Power metal
Nu metal
To zdecydowanie najmłodsze i najbardziej komercyjne dziecko metalu. Niektórzy złośliwcy i anty fani uważają, że nie jest jeszcze pełnoletnie, ponieważ początki tego gatunku datuje się na początek lat 90. Wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, powstały z gatunków takich jak metal alternatywny, grunge czy industrial metal. Słuchany najczęściej przez ludzi mających bardzo niską wiedzę na temat muzyki metalowej, lub przez nastolatków. Gatunek ten, nie żadnych wytycznych dlatego nie jest szanowany przez konserwatystów. Nu metal jako jedyny wyszedł z podziemi i jest ogólnie dostępny dla przeciętnego człowieka. Zespoły uprawiające ta muzykę raczej nie dbają o jakość swoich kompozycji, lecz kierują się prawie zawsze komercją. Stąd, repertuar wielu kapel zasilany jest amerykańskimi raperami, a wówczas z muzyką metalową nie ma wtedy to już nic wspólnego. Często też pojawia się wiele efektów komputerowych. Jego niechlubna sława spowodowała nieprawdziwy stereotyp muzyki metalowej. Do czołowych artystów należą: Ill Nino, P.O.D., Papa Roach.
Power metal
Ten jakże „silny” metal dzieli się na 2 typy: amerykański oraz europejski. Typ amerykański uważany jest za klasyczny i pierwotny, powstały w połowie lat 70. Niskie strojenie gitar, bardzo szybkie tempo i potężny wokal to cechy charakterystyczne dla odmiany amerykańskiej. W utworach nie może zabraknąć melodyjności, a nie raz dodatków chóralnych. Teksty piosenek przeważnie dotyczą fantastyki. Głównymi przedstawicielami power metalu amerykańskiego to zespoły: Iced Earth, Metal Church, Agent Steel.
Odmiana europejska pochodzi z Niemiec, gdzie zapoczątkowały ją Grave Digger oraz Accept. Sekcja rytmiczna jest wyjątkowo szybka i melodyjna, natomiast wokal jest cienki i piskliwy. Teksty utworów najczęściej mówią na temat mitologii, religii, a nawet gier komputerowych. Szybko uzyskał rozgłos i przychylność odbiorców, poszerzając swoje korzenie aż do Kraju Kwitnącej Wiśni. Odmianę europejską reprezentują kapele: Rhapsody of Fire, Blind Guardian czy Helloween.
Obydwa typy tego rodzaju jednak są bardzo trudne do zagrania, dlatego uważane są za gatunek powoli wyginający.
